Diagnoza niedoczynności tarczycy

Diagnoza niedoczynności tarczycy
Diagnoza niedoczynności tarczycy
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Diagnoza niedoczynności tarczycy polega na rozpoznaniu objawów i badaniach lekarskich. Konieczne są laboratoryjne badania stężenia hormonów. Ważnymi badaniami są również USG tarczycy i jamy brzusznej oraz rentgen klatki piersiowej. Lekarz może także zalecić wykonanie EKG, które ujawni zaburzenia rytmu serca. Wyniki badań odpowiedzą na pytanie o pochodzenie choroby.

Wczesne rozpoznanie choroby i podjęcie leczenia jest bardzo ważne, gdyż może znacząco poprawić jakość życia chorego i zapobiec komplikacjom. Leczenie niedoczynności polega na uzupełnianiu ilości hormonów tarczycy. Ich dawka jest ustalana indywidualnie dla każdego pacjenta. Leczenie polega na doustnym przyjmowaniu preparatu l-tyroksyny co rano przed posiłkiem. U młodych dawki są duże, leczenie energiczne. W przypadku osób starszych przebiega ostrożnie, stopniowo zwiększając dawki leków.

Ważne jest również (głównie u kobiet ciężarnych lub po operacji woli) prawidłowe odżywianie – chory powinien stosować dużo jodu w swojej diecie. Leczenie jest długie, zwykle dożywotnie. Plusem jest to, iż nie sprawia problemów i umożliwia swobodne, codzienne funkcjonowanie.

U osób z niedoczynnością tarczycy dwukrotnie zwiększa się ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej. Gdy nadczynność tarczycy jest nieleczona, najpoważniejszym powikłaniem może być śpiączka hipometaboliczna (znaczne obniżenie temperatury ciała do 24-32°C) stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia chorego.

Inne artykuły:

About